Op zoek naar een Aussie: hoe Kyra mijn leven veranderde

21 augustus 2026

Share this article

Op zoek naar een Aussie: hoe Kyra mijn leven veranderde



De zoektocht naar de juiste hond

Het vinden van de geschikte hond viel niet mee. Ik had nogal een eisenlijstje, zowel voor de fokker als voor mijn toekomstige hond. Ik was altijd al gek geweest op de Australische herder, dus die wilde ik in ieder geval zeker. Andere rassen waren voor mij eigenlijk een no-go.
Niet omdat ik ze niet leuk vind, maar omdat ik niet het gevoel had dat andere rassen bij mijn huidige situatie zouden passen.


Er waren veel meningen. Zowel omdat ik jong ben en op die leeftijd al een hond wilde aanschaffen, als omdat ik niet voor het makkelijkste ras had gekozen. Een Australische herder is gevoelig, slim en heeft behoorlijk wat uitdaging nodig. Vanuit fokkers kreeg ik dan ook de nodige afwijzingen.
Mijn toekomstige hond zou mogelijk een hulphond worden en veel fokkers vonden een Aussie daar niet geschikt voor.


Maar ik hield vol.


Een nestje op TikTok

Tot ik op TikTok aan het scrollen was en ineens een nestje Aussies voorbij zag komen. Ik twijfelde enorm. Met mijn hele eisenlijst ging ik toch niet zomaar via TikTok een hond aanschaffen? Mijn moeder overtuigde me: je kunt altijd vrijblijvend contact opnemen.

En dat deed ik.

Ik had eigenlijk al een voorkeur voor één van de pups, maar wist ook dat het daarbij niet zou gaan om uiterlijk of een voorkeur op papier. Als de match er niet was, hield het op. Het gevoel en de klik moesten goed zijn.


De eerste kennismaking

Gespannen wachtte ik de eerste kennismaking af. Deed ik hier wel goed aan? Zoveel mensen waren erop tegen. Was dit echt de juiste keuze?

Toen zag ik Fien, de moeder van het nest.
Ik was verkocht. En dat was eigenlijk nog niet eens vanwege de pups.

Maar toen ik de pup waar mijn oog al op gevallen was, toen nog Blossom, voor het eerst vasthield, gebeurde er iets wat ik moeilijk kan uitleggen. Voor het eerst in lange tijd voelde ik weer een beetje geluk. Dit voelde goed.

Ik was verkocht.


Blossom

Blossom lag heerlijk dromend op mijn schoot te slapen en ik wist eigenlijk al dat dit meisje een heel bijzondere plek in mijn leven zou krijgen.

De weken daarna ben ik nog een paar keer langs geweest. Ik mocht foto's maken en helpen met kleine dingen rondom het nest. Dat zijn herinneringen die ik nooit meer vergeet.


De perfecte match

En die uitgebreide eisenlijst waar ik vooraf zoveel twijfels over had?
Ze voldeden er volledig aan.
Ondanks alle vooroordelen bleek juist deze combinatie van ras, fokker en pup ontzettend goed bij mij te passen.

Inmiddels zijn we bijna een jaar verder en heet Blossom Kyra.


Kyra is alles voor mij

En Kyra is alles voor mij.

Ze voelt mij ontzettend goed aan en pakt taken die ik haar eigenlijk nog wilde gaan aanleren soms uit zichzelf al op. Ze lijkt precies te weten wanneer ik haar nodig heb.

Tegelijkertijd is ze een enorme spiegel van mij.

Juist datgene waar mensen vooraf bang voor waren — dat onze gevoeligheid elkaar misschien negatief zou beïnvloeden — blijkt ook iets te zijn waar ik ontzettend veel van leer. Het is soms confronterend om jezelf zo duidelijk terug te zien in je hond, maar het heeft me ook veel gebracht.


Op weg naar een hulphondentraject

En inmiddels heb ik Kyra helaas ook op andere gebieden nodig. Daarom zijn we aan het kijken naar een officieel hulphondentraject.

Het is ongelooflijk hoe snel het eerste jaar voorbij is gevlogen. Van Blossom, het kleine pupje dat op mijn schoot in slaap viel, naar Kyra, mijn meisje dat inmiddels midden in haar puberteit zit en haar eigen karakter steeds meer laat zien.
Wat ben ik dankbaar dat ik haar heb gevonden.


Ons verhaal gaat verder

En natuurlijk stopt ons verhaal hier niet. We hebben nog ontzettend veel te leren, ontdekken en beleven samen.

Wil je meer van Kyra zien? Ze heeft haar eigen Instagramaccount, waar haar groei, leerproces en vooral heel veel plezier samenkomen:
@kyra_australian_shepherd

Recent Posts

15 oktober 2026
Van een tweede kans naar een nieuw thuis Shiva – het hondje dat mijn hart stal Na lang wikken en wegen besloot ik in oktober 2024 een vierde hond aan mijn roedel toe te voegen. Ik heb altijd gezegd dat ik ooit een hond met een rugzakje uit het asiel een kans wilde geven op nog een fijne tijd. Uiteindelijk kwam ik bij de seniorenopvang van de Hondenbescherming uit en stal Shiva mijn hart. Shiva was een Boerenfox teefje van toen 9 jaar oud. Ze had samen met haar dochter gewoond bij mensen die aan drugs verslaafd waren en haar leven speelde zich thuis en op het plaatsje achter het huis af. Ze had enorm overgewicht toen ze bij de Hondenbescherming kwam. Toen ze bij mij kwam woog ze nog ruim 14 kg, en dat terwijl haar ideale gewicht rond de 9 à 10 kg zat. Absoluut een vorm van verwaarlozing en ook wel echt gevaarlijk zwaar. Gelukkig viel ze goed af en bouwde ze nog een hele goede conditie op. Ze liep uiteindelijk wandeling van 5-7,5 km met de roedel mee en heeft echt nog met volle teugen genoten van het leven. Nog een feitje dat ik vergeet te vertellen: Shiva vertrouwde mensen absoluut niet. In het asiel was er een iemand die haar - voorzichtig - aan mocht raken. Verder viel ze naar alles en iedereen uit met heel veel kabaal. Gek genoeg accepteerde ze Suus, Melle en Elvis vanaf moment 1 en ging het met mij ook heel snel. Toen ze mee naar huis kwam had ik haar nog niet een keer aan kunnen raken, maar alles in mij zei dat ik haar die kans moest geven. De avond dat ze met mij mee naar huis was gekomen kroop ze op schoot en binnen een week kon ik met haar knuffelen Ze heeft mij echt laten zien dat je ondanks alle ellende die je hebt meegemaakt toch nog intens van het leven kan genieten. Het was zo’n bijzonder hondje die vanaf moment één in m’n hart zat. In augustus 2025 heb ik haar helaas in moeten laten slapen. Ze had een tumor achter haar oog die dusdanig groeide dat ze constant hoofdpijn had. Het leven was voor haar op dat moment niet meer comfortabel en ik heb haar toen los moeten laten. Na het overlijden van Shiva zei alles in mij dat ik graag nog een keer een hond een kans wilde geven. Ondanks het verdriet van het gemis van Shiva, was ik ook heel dankbaar en blij dat ik haar nog een paar fijne maanden mocht geven. Ze heeft in die maanden gelukkig mogen ervaren wat een liefdevol, veilig thuis is met goede zorgen en ook echt hond kunnen zijn. 💚 Leo – de Griekse god die opnieuw mocht beginnen Inmiddels had ik echter ook een vriend gekregen, dus moest er overlegd worden. Hij was niet zo’n voorstander van een vierde hond, maar toen ik verliefd werd op Leo kon hij niet anders dan met mij mee gaan om bij hem te kijken. Hij werd gelukkig ook op slag verliefd en na een paar bezoekjes en goed wikken en wegen mocht hij onze roedel komen versterken. Leo is een Duitse Staande (kruising) van bijna 12 jaar oud. Hij komt uit Griekenland en is in de coronatijd geadopteerd door een alleenstaande mevrouw. Van zijn tijd in Griekenland is weinig bekend. Hij is wel wat angstig aangelegd en vindt mannen spannend. Ook kan hij echt in elkaar duiken als bijvoorbeeld mijn vriend z’n stem iets verheft en is hij erg onzeker/bang iets verkeerd te doen. Of hij ook echt een slechte tijd in Griekenland heeft gehad durf ik dus niet met zekerheid te zeggen, maar het is wel aannemelijk dat er iets gebeurd is. Toen hij in de coronatijd naar Nederland kwam, werd hij vooral aangeschaft zodat mevrouw niet alleen was en toch naar buiten kon. Na een tijd kwam ze erachter dat het toch wel veel werk was en het ook wel lastig was. Leo is een energieke hond die veel beweging nodig heeft. Als hij z’n energie niet voldoende kwijt kan en/of mentaal uitgedaagd wordt, is hij erg vocaal en kan hij enorm gaan blaffen. Ik kan me voorstellen dat dit gedrag lastig is op het moment dat je de hond eigenlijk al te veel vindt. Ik denk dat hij daar ook veel op z’n kop heeft gekregen. Op een gegeven moment brak deze dame haar heup en is Leo een aantal weken lang van hot naar her gegaan. Elke keer was hij ergens een week of twee en dan waren die mensen er weer klaar mee om op te passen. Dan ging hij weer naar het volgende adres. Uiteindelijk besloot mevrouw hem af te staan aan de Hondenbescherming. Toen ze hem ging brengen en de verzorgster zei dat ze afscheid mocht nemen, waren haar woorden “Dat hoeft niet hoor. Hij is al uit m’n hart” en liep ze zonder enkele emotie weg. 😞 Inmiddels woont deze knappe Griekse god bijna een jaar bij ons en is hij helemaal opgebloeid. Hij gaat graag mee op avontuur, is enthousiast en vrolijk en geniet met volle teugen van elke dag. Het is echt een grote kleuter die de hele dag bij mij wil zijn. Hij heeft ook echt humor en begint - nog steeds - steeds meer los te komen en ondeugend te doen. Echt onwijs leuk. Instagram @nosetonature_
23 september 2026
🍁 Herfsttips voor honden! Ontdek waar je op moet letten tijdens wandelingen én wat er allemaal gebeurt in het Snack Lab. 🐶
20 september 2026
Kai kwam als angstige rescue uit Lesvos in ons leven. Met tijd, liefde en vertrouwen groeide hij uit tot mijn trouwste maatje en mijn alles. ❤️🐾
9 september 2026
🐾 Maak van Dierendag een feest! Ontdek leuke tips voor jouw hond én onze speciale VIP Dierendag Box vol verrassingen. 🐶🎁
2 september 2026
Je ziet een hond die heerlijk op een snack ligt te kauwen. Maar wist je dat kauwen voor honden veel meer is dan alleen een lekker tussendoortje?
26 augustus 2026
De komende maanden staan namelijk helemaal in het teken van feestelijke verrassingen voor onze trouwe viervoeters.
20 augustus 2026
Heb je weleens een zakje hondensnacks opengemaakt en gedacht: oei… die ruikt behoorlijk! 😂 Maar waarom ruiken natuurlijke hondensnacks eigenlijk soms zo sterk?
18 augustus 2026
Je staat in de winkel voor een schap vol hondensnacks. De ene verpakking ziet er nog aantrekkelijker uit dan de andere. Maar wat zit er eigenlijk in zo’n snack?
Twee vrolijke honden Lio en Vila die de inspiratie vormen voor natuurlijke hondensnacks.
door duda-wsm • 18 augustus 2026
Maak kennis met Lio en Vila, de inspiratie achter Vila's Snack Lab. Ontdek hun unieke karakters en waarom zij alleen de beste natuurlijke hondensnacks testen.